Kazılan coinden paraya: havuz, ödemeler, vergi

Büyük ağlarda kimse tek başına madencilik yapmaz: tek bir cihaz bir bloğu yıllarca arar ve o süre boyunca gelir sıfırdır. Bu yüzden cihazlar havuzda birleşir — ortak arama, ortak ödül, katkıya göre paylaşım. Sonra coinler cüzdanınıza, oradan borsaya ya da bir aracıya gider ve ancak ondan sonra paraya dönüşür. Her adımın bir bedeli vardır ve bu bedel gelirin yüzdesiyle değil, somut dolarla ölçülür.

Karşılaşacağınız üç ödeme şeması

Bağlanmadan önce havuzda bakılacaklar

• Ödeme şeması: PPS daha düzgün, PPLNS şanslı dönemlerde daha bereketli, şanssızlarda daha cılız.
• Komisyon ve asgari ödeme: tek cihazınız varsa asgari tutar yüzdeden önemlidir.
• Havuzun ağdaki payı: çok küçüğü seyrek öder, çok büyüğü ise ağın kendi güvenliğinin sorunudur.
• Sunucuların yeri: ping, reddedilen share oranını belirler ve bu doğrudan gelirden düşer.
• Ödeme geçmişi: PPS'te havuz kendi kesesinden öder; bu aritmetik değil güven meselesidir.

Vergi: genel ilke ve neden tavsiye vermiyoruz

Çoğu ülkede madencinin iki olayı vardır. Birincisi coinlerin alınması: bu gelirdir ve alındığı günün kuruyla hesaplanır. İkincisi satış: burada satış fiyatı ile aynı alım kuru arasındaki fark hesaplanır. Oranlar, istisnalar ve beyan süreleri ülkeden ülkeye değişir ve donanımdan sık değişir; bu yüzden vergi tavsiyesi vermekten bilerek kaçınıyoruz. Ama şunu kesin söyleriz: ödeme günlüğü — tarih, miktar, o günkü kur — ilk günden tutulur. Bir yıl sonra havuz ekstreleriyle geri kurmak neredeyse imkânsızdır ve o olmadan her vergi hesabı tahmindir.

Hemen satmak mı biriktirmek mi — ayrı bir bahis

Madenci zaten kendi coininde uzun pozisyondadır: hem geliri hem donanımının ikinci el değeri o fiyata bağlıdır. Kazılanı biriktirmek aynı bahsi ikiye katlamaktır; hepsini hemen satmak madenciliği marjı görünen bir üretime çevirmektir. İkisi de makuldür ama önceden karar verilip kural olarak yazılır — yoksa kararı sizin yerinize ilk %20'lik sıçrama verir.